Επιτέλους μετά από πολλά χρόνια είδα τον κόσμο του Π.Α.Ο.Κ. να είναι ένα! Αυτά που έγιναν μέσα στην Τούμπα δεν περιγράφονται.

Αρκετός κόσμος μπήκε χωρίς εισιτήριο μια και το κλασικό «ντου» στην 4 ξανάγινε. Το τεράστιο πανό ξανάκανε την εμφάνισή του. Ένα πανό, που μόνο δέος μπορεί να σου προκαλέσει. Μια εξέδρα που ίσως για 1η μου φορά δε θα ήθελα να ήμουν μέσα σε αυτήν, αλλά απέναντι για να την βλέπω και να την καμαρώνω. Από 3 ώρες πριν να αρχίσει ο αγώνας είχε σχεδόν γεμίσει το γήπεδο. 10.000 κόσμος, μια φωνή. Μια φωνή, που δε σταμάτησε ούτε στιγμή να φωνάζει. Θα ήταν αδύνατον να μην πάρει το κύπελλο ο Π.Α.Ο.Κ. Το χρώσταγε σε αυτή την παρουσία οπαδών του. Και φυσικά το γκολ ήρθε νωρίς με το Γεωργιάδη που έπιασε κορόιδο τον τερματοφύλακα του Αρη. 

Η «καλή» αστυνομική δύναμη δε θα ήταν δυνατόν να μη μας ξαναγεμίσει χημικά διάφορα, μέσα αλλά και έξω από το γήπεδο 3,5 ώρες πριν τον αγώνα. Όλη η Θεσσαλονίκη πανηγύριζε έπειτα από τον αγώνα. Όπου γυρνούσες και κοιτούσες Π.Α.Ο.Κ. έβλεπες. Τα κιτρινόμαυρα ερπετά βγήκαν από το γήπεδο στο τέλος του αγώνα σαν τους κυνηγούς τους, τις κότες.

Οι παίχτες του Π.Α.Ο.Κ. γιόρτασαν την κατάκτηση αυτή του κυπέλλου (2η μέσα σε 3 χρόνια) σε κέντρο της Θεσσαλονίκης που αρνήθηκαν την παρουσία ατόμων της ΠΑΕ Π.Α.Ο.Κ. (και καλά έκαναν).

Πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων

Επικοινωνία

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας

κάνοντας κλικ εδώ