Τα είδαμε ΟΛΑ!

Και γιατί τα είδαμε όλα; Γιατί… χιλιόμετρα θα κάνουμε και πάλι, για να’μαστε στου Π.Α.Ο.Κ. το πλευρό, έχεις λαό παλίκαρο λεβέντη αλλά μαλάκα «πράκτορα»!

  (ζημιές 150 εκδρομών σε μια!!!)

Πως έπρεπε και πως έγινε; 2 διανυκτερεύσεις στην Πράγα, (Τετάρτη βράδυ και Πέμπτη βράδυ, αναχώρηση από Πράγα Παρασκευή πρωί προς μεσημέρι τελειώνοντας στη Θεσσαλονίκη την εκδρομή Σάββατο πρωί με μεσημέρι.)

Αυτό ήταν το πώς έπρεπε. Το πώς έγινε θα διαβάσετε παρακάτω: (με τα νούμερα, μετρατε «στραβές» )

Μια περιπέτεια για best Seller έγινε η εκδρομή για την Τσεχία στην Πράγα με τη Slavia. Για  μένα που δεν είμαι από Θεσσαλονίκη άρχισε από την Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2002.

q       Βράδυ Δευτέρας ξεκίνησα από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, όπου ήμουν Τρίτη πρωί.

q       Τρίτη βράδυ 21.30 αναχώρηση από Εύοσμο Θεσσαλονίκης.

Από την αρχή της εκδρομής άρχισαν τα προβλήματα

1.      έπειτα από την αναχώρηση από Θεσσαλονίκη στις 9.30 μ.μ

   Στις 22.45 ώρα Ελλάδος ήμαστε σύνορα Ελλάδος Σκοπίων, όπου μας καθυστερούν κάπου μια ώρα.

2.      Ώρα Ελλάδος 23.42 ξεκινήσαμε (επιτέλους) από τα σύνορα Ελλάδος-Σκοπίων.

3.      Τετάρτη ώρα 00.25 Ελλάδος ξεμπερδεύουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ από το τελωνείο των Σκοπίων. (Σημ: Ο κος πράκτορας ενώ είχε πάρει τα χρήματα για τη visa δεν είχε βγάλει σε όλους, μέσα σε αυτούς κι’εγώ)

4.      Τετάρτη ώρα 01.00 Ελλάδος 70 περίπου χιλιόμετρα από το τελωνείο μας σταματάει η αστυνομία της υποτιθέμενης «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΚΟΠΙΩΝ» και μας ξαναστέλνει πίσω επειδή «λέει» δεν είχαμε πληρώσει το τελωνείο. Για την ακρίβεια έπρεπε να τα πάρει και ο άλλος τελωνειακός, ξεφτίλα … να τον ρίξουμε τον άνθρωπο; Όλη αυτή η υπόθεση που μας στοίχισε κάπου 1.30-2 ώρες γιατί; Για 20 EURO!!!

          5.            Έχω χάσει πια ώρα και χρόνο, και αν ήταν να κρατάω σημειώσεις για όλα αυτά που έγιναν έπρεπε να έχω τόμο για να γράψω όλα αυτά που έγιναν στην πορεία. Από δω και πέρα όταν αναφέρω ώρες δεν είναι ώρα Ελλάδος, αλλά ώρα των άλλων κρατών που περνούσαμε που είχαν κοινή ώρα. Τέλος πάντων εδώ ήμαστε Γιουγκοσλαβία πλέον δεν ξέρω πόσες ώρες έπειτα (οι μισοί έχουμε ήδη αρχίσει να «χάνουμε τη μπάλα», εκτός τόπου και χρόνου) και στην υποτιθέμενη Εθνική οδό (ο δρόμος της γειτονιάς μου είναι πιο μεγάλος) Γιουγκοσλαβίας μας κάνει σήμα ένας γιουγκοσλάβος μπάτσος να σταματήσουμε. Σταματάμε και  ακόμα με κλειστές τις πόρτες (κρύο που από τώρα δεν παιζεται με τίποτα) προσπαθούμε να καταλάβουμε τι γίνεται ενώ μπροστά μας είναι ένα φορτηγό παρκαρισμένο και ο οδηγός του σκαλίζει κάτι. Ξαφνικά ακούμε ένα δυνατό ΜΠΑΜ και βλέπουμε έναν άνθρωπο (τον οδηγό του μπροστά φορτηγού) να πετάγεται κάτι μέτρα πίσω ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ. Οι μπάτσοι τρομοκρατούνται και  κάνουν πίσω ενώ εμείς φωνάζουμε στον οδηγό να ανοίξει την πόρτα να κατέβουμε. Βέβαια κανείς δεν ξέρει αν προκληθεί και άλλη έκρηξη από το μπροστά φορτηγό. Οι πρώτοι που προλαβαίνουν να βγουν προσπαθούν να σβήσουν τον άνθρωπο που’χει πάρει φωτιά όλος χωρίς αποτέλεσμα. Αυτό γίνεται πάνω από ένα ολόκληρο λεπτό που σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάρα πολύ. Κατεβαίνοντας εγώ μου έρχεται ένας πυροσβεστήρας στα χέρια από κάποιον δικό μας που με τη σειρά μου τον δίνω σε κάποιο πιο μπροστά άτομο που με δυσκολία τελικά καταφέρνουμε να του σώσουμε τη ζωή. Οι μπάτσοι εντελώς αμέτοχοι. Το λεωφορείο μας έχει πάει όπισθεν για ασφάλεια 2ης έκρηξης. Οι μπάτσοι τελικά που να ασχοληθούν με εμάς έπειτα από αυτό; Λέμε για μεγάλη φρίκη!!! Έτσι και εμείς φεύγουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομα μια και αυτό που έπρεπε να κάνουμε το κάναμε.

        6.            Ο οδηγός του λεωφορείου κάνει λάθος και βγαίνει σε άλλο δρόμο κάνοντας κάπου 150 χιλιόμετρα λάθος εκτός διαδρομής! Εννοείται ότι άλλο  ένα λεωφορείο από τις δυτικές συνοικίες επίσης θα έπρεπε να είναι πολύ μπροστά από εμάς μια και ξεκινήσαμε αν όχι από το ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά την ίδια ακριβώς ώρα.

        7.            Άγνωστη πλέον ώρα στα σύνορα Γιουγκοσλαβίας Ουγγαρίας πετυχαίνουμε το άλλο λεωφορείο δυτικών συνοικιών που το έχουνε σταματήσει επειδή όλοι μέσα είναι μεθυσμένοι και μαλώνουν με τους τελωνιακούς όταν βλέπουμε σε κάποια φάση κάποιος από αυτούς να πιάνει το πιστόλι του απειλητικά προς κάποιο συγκεκριμένο άτομο που καλό είναι να κρατήσουμε την ανωνυμία του. Κάποια άτομα από το δικό μας λεωφορείο κατεβαίνουν για να κατουρήσουν. Αυτό ήταν! Την είδαν πολύ άσχημα ΚΑΙ με εμάς επειδή κάποια άτομα δεν πήγαν σε τουαλέτες αλλά κατούρησαν έτσι χύμα δίπλα από το δρόμο. Καθυστέρηση πάνω από μια ώρα και κει.

         8.            Ουγγαρία τώρα όταν σε κάποια φάση κάνουμε στάση σε κάποιο μαγαζί και ένα δικό μας άτομο κάνει ένα «γνωστό» λάθος που μας βάζει σε μπελάδες κάνοντας μας να φύγουμε όπως όπως μια και από το μαγαζί είχαν καλέσει την αστυνομία.

         9.        Ουγγαρία πάλι όταν χαλάει το λεωφορείο (απ’ότι έλεγαν λόγω ψύχους) καθυστερώντας μας πάνω από ώρα, ίσως 2 ώρες.

        10.        Το λεωφορείο ξαναχαλάει και δεν έχει φρένα λόγω ψύχους πάλι τώρα. Άλλη καθυστέρηση!

        11.        Σχεδόν μέσα στη Βουδαπέστη σταματάμε σε ένα βενζινάδικο για καύσιμα στο λεωφορείο, όταν «ανακαλύπτουμε» ότι το λεωφορείο έχει βγει off. Προσπαθούν να το φτιάξουν πάνω από μια ώρα, όταν τελικά καλούν να έρθει κάτι σαν την express service που έχουμε εμείς εδώ (οδική βοήθεια). Ζήτησαν 300 EURO που πήραν τελικά 250 από αυτά. Εκεί μείναμε πάνω από 4 ώρες!

        12.        Από Ουγγαρία μπαίνουμε Αυστρία για να πάμε Τσεχία. Στα σύνορα (επιτέλους) Αυστρίας Τσεχίας, πίσω από εμάς είναι ένα λεωφορείο που βγαίνοντας έξω εγώ βλέπω ότι είναι λεωφορείο του Π.Α.Ο.Κ. επίσης, αλλά με μια διάφορα: Εμείς ξεκινήσαμε Τρίτη βράδυ και αυτοί Τετάρτη πρωί!!!

        13.        Είμαστε στο ξενοδοχείο πρωί Πέμπτης χάνοντας τη διανυκτέρευση που είχαμε από το προηγούμενο βράδυ. Από ταλαιπωρία φουλ!!! Στις 9 το πρωί παίρνουμε πρωινό, καθόμαστε  στα δωμάτια μας μέχρι τις 12 ώρα (Τσεχίας ώρα τώρα) το πρωί, που έχουμε κανονίσει με τον πράκτορα να έρθει για να βγούμε Πράγα (ευτυχώς το ξενοδοχείο ήταν αστέρι, πάλι καλά) και να μας δώσει τα εισιτήρια του αγώνα μια και έχει φτάσει Πέμπτη όπως καταλάβατε. Ο πράκτορας όμως,,, εδώ πράκτορας, εκεί πράκτορας, ε που στο διάολο είναι ο πράκτορας;;;

        14.        Φεύγουνε κάποια άτομα δικά μας να πάνε στο γήπεδο με taxi να πάρουν εισιτήρια μια και ο «πράκτορας» δεν ξέρουμε που είναι.

        15.        Αφού τα άτομα τα δικά μας έχουν ήδη αργήσει, αποφασίζουμε καμιά 20αρια άτομα να πάρουμε το λεωφορείο μας να μας πάει στην Πράγα μέσα, και έπειτα θα μας βρούνε σκεφτήκαμε.

Πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων

Επικοινωνία

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας

κάνοντας κλικ εδώ