Τα είδαμε ΟΛΑ!

Και γιατί τα είδαμε όλα; Γιατί… χιλιόμετρα θα κάνουμε και πάλι, για να’μαστε στου Π.Α.Ο.Κ. το πλευρό, έχεις λαό παλίκαρο λεβέντη αλλά μαλάκα «πράκτορα»!

  (ζημιές 150 εκδρομών σε μια!!!)

Πως έπρεπε και πως έγινε; 2 διανυκτερεύσεις στην Πράγα, (Τετάρτη βράδυ και Πέμπτη βράδυ, αναχώρηση από Πράγα Παρασκευή πρωί προς μεσημέρι τελειώνοντας στη Θεσσαλονίκη την εκδρομή Σάββατο πρωί με μεσημέρι.)

Αυτό ήταν το πώς έπρεπε. Το πώς έγινε θα διαβάσετε παρακάτω: (με τα νούμερα, μετρατε «στραβές» )

Μια περιπέτεια για best Seller έγινε η εκδρομή για την Τσεχία στην Πράγα με τη Slavia. Για  μένα που δεν είμαι από Θεσσαλονίκη άρχισε από την Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2002.

q       Βράδυ Δευτέρας ξεκίνησα από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, όπου ήμουν Τρίτη πρωί.

q       Τρίτη βράδυ 21.30 αναχώρηση από Εύοσμο Θεσσαλονίκης.

Από την αρχή της εκδρομής άρχισαν τα προβλήματα

1.      έπειτα από την αναχώρηση από Θεσσαλονίκη στις 9.30 μ.μ

   Στις 22.45 ώρα Ελλάδος ήμαστε σύνορα Ελλάδος Σκοπίων, όπου μας καθυστερούν κάπου μια ώρα.

2.      Ώρα Ελλάδος 23.42 ξεκινήσαμε (επιτέλους) από τα σύνορα Ελλάδος-Σκοπίων.

3.      Τετάρτη ώρα 00.25 Ελλάδος ξεμπερδεύουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ από το τελωνείο των Σκοπίων. (Σημ: Ο κος πράκτορας ενώ είχε πάρει τα χρήματα για τη visa δεν είχε βγάλει σε όλους, μέσα σε αυτούς κι’εγώ)

4.      Τετάρτη ώρα 01.00 Ελλάδος 70 περίπου χιλιόμετρα από το τελωνείο μας σταματάει η αστυνομία της υποτιθέμενης «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΚΟΠΙΩΝ» και μας ξαναστέλνει πίσω επειδή «λέει» δεν είχαμε πληρώσει το τελωνείο. Για την ακρίβεια έπρεπε να τα πάρει και ο άλλος τελωνειακός, ξεφτίλα … να τον ρίξουμε τον άνθρωπο; Όλη αυτή η υπόθεση που μας στοίχισε κάπου 1.30-2 ώρες γιατί; Για 20 EURO!!!

          5.            Έχω χάσει πια ώρα και χρόνο, και αν ήταν να κρατάω σημειώσεις για όλα αυτά που έγιναν έπρεπε να έχω τόμο για να γράψω όλα αυτά που έγιναν στην πορεία. Από δω και πέρα όταν αναφέρω ώρες δεν είναι ώρα Ελλάδος, αλλά ώρα των άλλων κρατών που περνούσαμε που είχαν κοινή ώρα. Τέλος πάντων εδώ ήμαστε Γιουγκοσλαβία πλέον δεν ξέρω πόσες ώρες έπειτα (οι μισοί έχουμε ήδη αρχίσει να «χάνουμε τη μπάλα», εκτός τόπου και χρόνου) και στην υποτιθέμενη Εθνική οδό (ο δρόμος της γειτονιάς μου είναι πιο μεγάλος) Γιουγκοσλαβίας μας κάνει σήμα ένας γιουγκοσλάβος μπάτσος να σταματήσουμε. Σταματάμε και  ακόμα με κλειστές τις πόρτες (κρύο που από τώρα δεν παιζεται με τίποτα) προσπαθούμε να καταλάβουμε τι γίνεται ενώ μπροστά μας είναι ένα φορτηγό παρκαρισμένο και ο οδηγός του σκαλίζει κάτι. Ξαφνικά ακούμε ένα δυνατό ΜΠΑΜ και βλέπουμε έναν άνθρωπο (τον οδηγό του μπροστά φορτηγού) να πετάγεται κάτι μέτρα πίσω ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ. Οι μπάτσοι τρομοκρατούνται και  κάνουν πίσω ενώ εμείς φωνάζουμε στον οδηγό να ανοίξει την πόρτα να κατέβουμε. Βέβαια κανείς δεν ξέρει αν προκληθεί και άλλη έκρηξη από το μπροστά φορτηγό. Οι πρώτοι που προλαβαίνουν να βγουν προσπαθούν να σβήσουν τον άνθρωπο που’χει πάρει φωτιά όλος χωρίς αποτέλεσμα. Αυτό γίνεται πάνω από ένα ολόκληρο λεπτό που σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάρα πολύ. Κατεβαίνοντας εγώ μου έρχεται ένας πυροσβεστήρας στα χέρια από κάποιον δικό μας που με τη σειρά μου τον δίνω σε κάποιο πιο μπροστά άτομο που με δυσκολία τελικά καταφέρνουμε να του σώσουμε τη ζωή. Οι μπάτσοι εντελώς αμέτοχοι. Το λεωφορείο μας έχει πάει όπισθεν για ασφάλεια 2ης έκρηξης. Οι μπάτσοι τελικά που να ασχοληθούν με εμάς έπειτα από αυτό; Λέμε για μεγάλη φρίκη!!! Έτσι και εμείς φεύγουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομα μια και αυτό που έπρεπε να κάνουμε το κάναμε.

        6.            Ο οδηγός του λεωφορείου κάνει λάθος και βγαίνει σε άλλο δρόμο κάνοντας κάπου 150 χιλιόμετρα λάθος εκτός διαδρομής! Εννοείται ότι άλλο  ένα λεωφορείο από τις δυτικές συνοικίες επίσης θα έπρεπε να είναι πολύ μπροστά από εμάς μια και ξεκινήσαμε αν όχι από το ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά την ίδια ακριβώς ώρα.

        7.            Άγνωστη πλέον ώρα στα σύνορα Γιουγκοσλαβίας Ουγγαρίας πετυχαίνουμε το άλλο λεωφορείο δυτικών συνοικιών που το έχουνε σταματήσει επειδή όλοι μέσα είναι μεθυσμένοι και μαλώνουν με τους τελωνιακούς όταν βλέπουμε σε κάποια φάση κάποιος από αυτούς να πιάνει το πιστόλι του απειλητικά προς κάποιο συγκεκριμένο άτομο που καλό είναι να κρατήσουμε την ανωνυμία του. Κάποια άτομα από το δικό μας λεωφορείο κατεβαίνουν για να κατουρήσουν. Αυτό ήταν! Την είδαν πολύ άσχημα ΚΑΙ με εμάς επειδή κάποια άτομα δεν πήγαν σε τουαλέτες αλλά κατούρησαν έτσι χύμα δίπλα από το δρόμο. Καθυστέρηση πάνω από μια ώρα και κει.

         8.            Ουγγαρία τώρα όταν σε κάποια φάση κάνουμε στάση σε κάποιο μαγαζί και ένα δικό μας άτομο κάνει ένα «γνωστό» λάθος που μας βάζει σε μπελάδες κάνοντας μας να φύγουμε όπως όπως μια και από το μαγαζί είχαν καλέσει την αστυνομία.

         9.        Ουγγαρία πάλι όταν χαλάει το λεωφορείο (απ’ότι έλεγαν λόγω ψύχους) καθυστερώντας μας πάνω από ώρα, ίσως 2 ώρες.

        10.        Το λεωφορείο ξαναχαλάει και δεν έχει φρένα λόγω ψύχους πάλι τώρα. Άλλη καθυστέρηση!

        11.        Σχεδόν μέσα στη Βουδαπέστη σταματάμε σε ένα βενζινάδικο για καύσιμα στο λεωφορείο, όταν «ανακαλύπτουμε» ότι το λεωφορείο έχει βγει off. Προσπαθούν να το φτιάξουν πάνω από μια ώρα, όταν τελικά καλούν να έρθει κάτι σαν την express service που έχουμε εμείς εδώ (οδική βοήθεια). Ζήτησαν 300 EURO που πήραν τελικά 250 από αυτά. Εκεί μείναμε πάνω από 4 ώρες!

        12.        Από Ουγγαρία μπαίνουμε Αυστρία για να πάμε Τσεχία. Στα σύνορα (επιτέλους) Αυστρίας Τσεχίας, πίσω από εμάς είναι ένα λεωφορείο που βγαίνοντας έξω εγώ βλέπω ότι είναι λεωφορείο του Π.Α.Ο.Κ. επίσης, αλλά με μια διάφορα: Εμείς ξεκινήσαμε Τρίτη βράδυ και αυτοί Τετάρτη πρωί!!!

        13.        Είμαστε στο ξενοδοχείο πρωί Πέμπτης χάνοντας τη διανυκτέρευση που είχαμε από το προηγούμενο βράδυ. Από ταλαιπωρία φουλ!!! Στις 9 το πρωί παίρνουμε πρωινό, καθόμαστε  στα δωμάτια μας μέχρι τις 12 ώρα (Τσεχίας ώρα τώρα) το πρωί, που έχουμε κανονίσει με τον πράκτορα να έρθει για να βγούμε Πράγα (ευτυχώς το ξενοδοχείο ήταν αστέρι, πάλι καλά) και να μας δώσει τα εισιτήρια του αγώνα μια και έχει φτάσει Πέμπτη όπως καταλάβατε. Ο πράκτορας όμως,,, εδώ πράκτορας, εκεί πράκτορας, ε που στο διάολο είναι ο πράκτορας;;;

        14.        Φεύγουνε κάποια άτομα δικά μας να πάνε στο γήπεδο με taxi να πάρουν εισιτήρια μια και ο «πράκτορας» δεν ξέρουμε που είναι.

        15.        Αφού τα άτομα τα δικά μας έχουν ήδη αργήσει, αποφασίζουμε καμιά 20αρια άτομα να πάρουμε το λεωφορείο μας να μας πάει στην Πράγα μέσα, και έπειτα θα μας βρούνε σκεφτήκαμε.


 

 

 

        16.        ΜΙΑ ΠΡΑΓΑ Π.Α.Ο.Κ. ολόκληρη, μια και από όλα τα μέρη της Ελλάδος όπως και της Γερμανίας είναι ήδη στην Πράγα. Μια Πράγα ασπρόμαυρη. Αφού «φάγαμε» το μεσημέρι μας μέχρι που έφτασε 17.30 ώρα Τσεχίας και είχαμε ραντεβού εκεί που είχαμε αφήσει το λεωφορείο να μας πάει πίσω. Τι είχε γίνει; Είχε ξαναχαλάσει το λεωφορείο! Αυτή τη φορά δεν προχωρούσε, δεν είχε φρένα, δεν είχε τίποτα!

         17.        Φεύγουμε κάπου 30 άτομα με το metro για το ξενοδοχείο. Ξεφτίλα! Με το metro στο ξενοδοχείο!!!

        18.        Η ώρα έχει περάσει κατά πολύ και πρέπει να αρχίσουμε να ξεκινάμε για το γήπεδο. Το λεωφορείο όμως είναι χαλασμένο.

         19.        ΟΥΤΕ ΤΟΥΜΠΑ ΝΑ ΠΑΙΖΑΜΕ! Για να πάμε γήπεδο, βάλαμε τον πράκτορα να πάρει τηλέφωνο να έρθουν τι; TAΞΙ να μας πάρουν να μας πάνε γήπεδο, που είναι στου  διαόλου τη μάνα σε ένα βουνό πάνω, χωρίς να ξέρουμε πως θα γυρίσουμε.

         20.        Μας αφήνει το ταξί έξω από την κερκίδα της Σλάβια! 4 άτομα από πάνω μέχρι κάτω Π.Α.Ο.Κ. με πανό κ.λ.π. μέσα από τους οπαδούς της Σλάβια, που αντί να γίνει όπως θα γινόταν Ελλάδα να μας την πέσουν, αδιάφορος τελείως και εγώ αλλά και οι άλλοι 3 περνάμε ανάμεσα τους με αποτέλεσμα να ανοίγουν αυτοί από όπου περνάμε!

        21.        Το 1ο ημίχρονο, κάπως στο ντούκου το περάσαμε από το κρύο. Στο 2ο έχει φτάσει –15   ,,,  -16 βαθμούς!!!

       22.        Τρώμε τα 4 (αφού φαινόταν ότι και οι παίχτες του ΠΑΟΚ δεν είχαν συνηθίσει να παίζουν σε τέτοια καιρικά φαινόμενα όσον αφορά το ψύχος, και δεν μιλάμε να κοιτούσες στον πάγκο. Λες και τους είχαν βάλει τιμωρία ήταν όλοι) και τελικά, κάπως πρέπει να φύγουμε

       23.        Με ταξί από γήπεδο στο ξενοδοχείο! ΞΕΦΤΙΛΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ! Ο πράκτορας (να’χαμε να λέγαμε πράκτορας) πάλι καλά που είναι έξω την ώρα που φτάνω με το ταξί και το πληρώνει αυτός. Φράγκα δεν υπήρχαν! Φλου το πήραμε το ταξί.

     24.     Ξημέρωμα Παρασκευής έπειτα από το πρωινό μιλάω με τον «πράκτορα» και μου λέει: Στην καλύτερη περίπτωση μια και το λεωφορείο είναι χαλασμένο θα φύγουμε στις 8 το βράδυ που μέχρι εκείνη την ώρα μας καλύπτουν ακόμα τα δωμάτια, ειδάλλως θα μείνουμε εδώ το βράδυ και ξεκινάμε πρωί αύριο. Αυτό όντως το θέλαμε μια και είχαμε χάσει μια διανυκτέρευση. Αποφασίζουμε κάποια άτομα σύνολο 4 μαζεμένα παρέα να πάρουμε το metro και να κατεβούμε Πράγα κέντρο που δεν είναι και μακριά, παρά μόνο 4 στάσεις από κει.

      25.     Αφού έχουμε κάνει ένα κάρο βόλτες στο κέντρο με ψύχος του θανατά και έχουμε βρει άλλον έναν οπαδό του Π.Α.Ο.Κ. μόνο του (είχε έρθει μόνος από Θεσσαλονίκη με αεροπλάνο), βρίσκουμε κάποιο άτομο (Τσέχος) και μας πάει με το τραμ κάπου που θέλαμε να πάμε. Στο γύρνα μόνοι χωρίς τον Τσέχο με το τραμ την ώρα που φτάνουμε στη στάση που κατεβαίνουμε έρχεται ΕΛΕΓΚΤΗΣ εισιτηρίων και με ρωτάει στα Αγγλικά για εισιτήριο, κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα εγώ. Ρωτάει και τα αλλά 4 παιδιά (4 εμείς από το ξενοδοχείο και ένας άλλος ΠΑΟΚτσης που συναντήσαμε εκεί και κάναμε παρέα στις συγκεκριμένες ώρες, το άτομο που αναφέρω παραπάνω) και αυτοί δεν «καταλαβαίνουν τίποτα», παρόλο που  ο ένας από εμάς μιλάει και Τσέχικα. Κατεβαίνοντας με τελευταίο εμένα βλέπω τον ελεγκτή μπροστά μου (πίσω από τα 4 δικά μας άτομα) να ακολουθεί. Το μυαλό μου πάει ότι κατέβηκε τυχαία εκεί. Βλέπω ότι κοιτάει καλά καλά μη χάσει τα παιδιά από τα μάτια του. Μέσα στον κόσμο και την κίνηση αυτός προσπαθεί να μη χάσει τα παιδιά. Αντί να προχωρήσω για να φτάσω τα παιδιά, απλά ακολουθώ πιο πίσω να δω τι παίζεται βλέποντας να έχουμε κάνει πάνω από 200 μέτρα και αυτός ακόμα από πίσω και γω πιο πίσω οπότε σε κάποια φάση φωνάζω για να πάρουν χαμπάρι τι γίνεται (1η φορά είδα τέτοιο σύστημα, που προφανώς χωρίς να πειράξει κανέναν από εμάς μόλις έφτανε κάπου που υπήρχε αστυνομικός θα μας έδινε) μέσα στην κίνηση την κάνουν οι 2 από τους 4 και έρχονται χωρίς να τους καταλάβει ο τύπος σε μένα και βγαίνουμε σε άλλη διαδρομή χάνοντάς μας αυτός, που στην πορεία οι υπόλοιποι 2 του την κάνουν και αυτοί χάνοντάς ΚΑΙ αυτούς ο «τύπος» και ξαναβρισκόμαστε και οι 5 μαζί. ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ, ΜΟΝΟ ΟΙ Π.Α.Ο.Κ.ΤΣΗΔΕΣ ΤΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ!

      26.     Αφού παίρνουμε το metro για να γυρίσουμε πίσω στο ξενοδοχείο μεσημέρι πια, φτάνοντας εκεί βλέπουμε το λεωφορείο να λείπει. Σκέφτηκα ότι θα είναι σε κάνα συνεργείο ακόμα, αλλά μόλις μπήκαμε μέσα στο ξενοδοχείο δε βλέπουμε κανέναν από τους δικούς μας. Ανεβαίνουμε πάνω στα δωμάτια μας και βλέπω ότι βάζω την κάρτα στην πόρτα και η πόρτα δεν ανοίγει! Αυτό ήταν: Είχαν αλλάξει τις κάρτες. Ρωτάει κάτω ο δικός μας που μιλούσε Τσέχικα αν ξέρουν τι γίνεται και η απάντηση ήταν : Έχουν φύγει!!! Μα καλά που πήγαν χωρίς εμάς; Τρελαθήκαμε τελείως. Παίρνουμε άλλες κάρτες για να μπούμε στα δωμάτιά μας να δούμε για τα πράγματά μας και βλέπω ότι μου λείπουν ΟΛΑ τα πράγματα μου. Τουλάχιστον ο «συγκάτοικός» μου τα μάζεψε όλα;;; και κατεβαίνοντας κάτω, πάνω στα 5’ βλέπω το συγκάτοικό μου με ένα άτομο ακόμα δικό μας να μπαίνουν μέσα στο ξενοδοχείο. Μετά από λίγη ώρα ανακαλύπτουμε ότι (η ώρα έχει πάει κάπου 5 τοπική) τελικά έχουν αφήσει κάποιο σημείωμα ότι θα περάσουν από το ξενοδοχείο να μας πάρουν στις 8 το βράδυ.

      27.     Αφού έχουμε 2 και παραπάνω ώρες ακόμα μέχρι να έρθουν παίρνω τηλέφωνο μια γκόμενα Τσέχα που είχα γνωρίσει εκεί, και κλείνουμε ένα ραντεβού για κάτι που θέλανε κάποια από τα άτομα που ήμασταν, σύνολο 6 μαζί με μένα. Αυτή άργησε, μπέρδεψε τα ξενοδοχεία μια και το ίδιο όνομα ξενοδοχείου υπήρχε και αλλού, και τέλος πάντων βρεθήκαμε στο metro έστω με καθυστέρηση αρκετή. Φεύγω με το ένα άτομο από μας και αυτήν που είχε έρθει με έναν ακόμα (φοβόταν και μόνη να έρθει φυσικά) και τελικά μπαίνουμε σε ένα τραμ και μας πάει αλλού, που εκεί περπατάμε κάπου μισό χιλιόμετρο και παραπάνω και έρχονται άλλα 2 άτομα δικά της για να ξεμπερδέψουμε τελικά για το λόγο που είχαμε πάει. Ξαφνικά αφού τελειώνουμε με αυτούς κοιτάω την ώρα και βλέπω ότι είναι 7.40 το βράδυ!!! Εμείς είμαστε στου διαόλου τη μάνα ακόμα και δεν ξέρουμε που και πως πάμε μην έχοντας πολλά χρήματα (ειδικά Τσέχικα χρήματα) και περπατάμε κάμποσο απλά προσπαθώντας να θυμόμαστε από πού ήρθαμε. Τελικά πήραμε ένα taxi και μας πήγε στο ξενοδοχείο στις 8 ακριβώς βλέποντας το λεωφορείο να μας περιμένει. Μπορούσε όμως να μας βάλει κανείς χέρι;;; Μας είχαν παρατήσει χωρίς να ξέρουμε τι παίζεται; Αυτό ήταν θρίλερ λέμε!!! Να σου λένε ότι …… σε παράτησαν και έφυγαν! Φυσικά είναι κάτι που ήμουν σίγουρος ότι ΔΕΝ πρόκειται να γίνει. Δεν υπήρχε περίπτωση να μας αφήσουν σε ξένο κράτος,,, πλάκα κάνουμε; Δεν γίνονται αυτά. Ξεκινήσαμε κατά τις 8.30 το βράδυ από Πράγα, περνώντας τώρα στο γύρνα όχι από Αυστρία αλλά από Σλοβακία. Μήπως τελικά είχε κάνει πάλι και εκεί μαλακία ο οδηγός όταν πηγαίναμε και ήταν πιο κοντά από Σλοβακία αντί Αυστρία; Γιατί η φάση είναι ότι (από τη Γιουγκοσλαβία το θυμάμαι) κοιτούσε ένα χάρτη. Μα είναι δυνατόν επαγγελματίας οδηγός να πηγαίνει κάπου με χάρτη; Μετά τη Σλοβακία που με πήρε ο ύπνος, με ξύπνησαν στη Βουδαπέστη που κάναμε στάση και πήγαμε σε ένα καμπαρέ στυλ που είχαμε σταματήσει απ’έξω. Ο «νταβατζής» εκεί μόλις έφευγε, έκανε το μπρος πίσω μόλις είδε ένα μπούγιο 40 ατόμων να μπαίνει μέσα σε ένα μαγαζί που δε τους χωράει καν όλους μαζί, πόσο μάλλον και τις πουτάνες μαζί. Φύγαμε από εκεί έπειτα από κάνα 2ωρο. Ξεκινήσαμε για Γιουγκοσλαβία. Είπαμε να πάμε για καφέ στο Βελιγράδι. Γαμώ το Βελιγράδι τελικά.

 28.         Είμαστε Βελιγράδι νωρίς νωρίς μεσημέρι. Βλέπαμε τα κτίρια που είχανε ρίξει οι Αμερικανοί στον πόλεμο. Μπήκαμε για καλά στο κέντρο ώσπου φτάσαμε ακριβώς δίπλα από τα κτίρια της τηλεόρασης που είχαν βομβαρδίσει οι Αμερικανοί. Ακόμα διαλυμένα εννοείται. Την ώρα που κοιτάμε δεξιά για να βλέπουμε τα κτίρια, νιώθουμε ένα τράνταγμα. Είχαμε τρακάρει!!!!!!! Εκεί πέταξε μια μαλακία ο «πράκτορας», που γέλασε ο ΚΑΘΕ πικραμένος της εκδρομής: Α ρε γαμώτο, τι καλά πηγαίναμε, γιατί να μας τύχει αυτό;;; Κάτσαμε στο Βελιγράδι μέχρι το βράδυ αφού πήραν τον οδηγό στο τμήμα και ας μην έφταιγε αυτός. Εκεί φταίει όποιος δεν είναι Γιουγκοσλάβος απ’ότι καταλάβαμε.

 29.          Και φτάνουμε στα σύνορα Γιουγκοσλαβίας με Σκόπια. Άλλη καθυστέρηση εκεί, και όχι μόνο. Ένα από τα άτομα που είχαμε μέσα στο λεωφορείο (ξάδελφος ενός ΠΑΟΚτση, ΠΑΟΚτσης επίσης που μένει Τσεχία και ήρθε από εκεί μαζί μας για Ελλάδα) μας το κράτησαν επειδή δεν είχε visa και δε τον άφηναν να βγάλει από εκεί, αλλά τον κράτησαν για να τον στείλουν Βελιγράδι την επόμενη μέρα, ώστε να βγάλει από’κει. Αυτή η καθυστέρηση προσωπικά μου στοίχισε παρά πολύ όπως με την παρακάτω καθυστέρηση

 30.        Στα σύνορα με Ελλάδα κατέβηκε σχεδόν όλο το λεωφορείο να πάει στα duty free με αποτέλεσμα να χάσω ΚΑΙ το πρωινό τρένο για Αθήνα από Θεσσαλονίκη. Έφτασα σπίτι μου το βράδυ Κυριακής! ΟΧΙ, δεν πήγα Χαριλάου! (Κυριακή βράδυ έπαιζε αρης-ΠΑΟΚ που χάσαμε και 2-0)

  Η ΦΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΩ ΞΕΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

 Υ.Γ. Μου έτυχαν και κάποια περίεργα πράγματα όπως: Στην Πράγα μεσημέρι Πέμπτης βλέπω ένα τύπο με κοκκινόασπρο κασκόλ. Τον σταματάω και βλέπω ότι είναι της Σλάβια. Του πιάνω την κουβέντα με τα λίγα αγγλικά που ξέρω για το κασκόλ του. Με τα πολλά του το παίρνω. Άρχισε να μου λέει κάποια πράματα που κατάλαβα τα: please give me the money for the ticket. Τι μου λέει αυτός σκέφτηκα…..     τι εισιτήρια και μαλακίες μου λέει; Κόντευε να βάλει τα κλάματα, και τελικά του το έδωσα πίσω αν και ήθελα ένα «σουβενίρ» της Σλάβια. Τελικά τι μου έλεγε για το εισιτήριο; Όποιος εκείνη τη μέρα πήγαινε με κασκόλ της Σλάβια στο γήπεδο ή φανέλα, έμπαινε τσάμπα!!!

 Παρασκευή πρωί όμως που ήμουνα και σαλταρισμένος βλέπω έναν μέσα στο Κυριλέ ξενοδοχείο που είμαστε πάλι με κοκκινόασπρο κασκόλ. Αυτή τη φορά όμως….  Χμμμ   τι θα μου έλεγε; Ότι πρέπει να πάει γήπεδο; Πάω κοντά και τι βλέπω; Το σήμα του Ολυμπιακού πάνω στο κασκόλ. Του λέω ρε φίλε τι είναι αυτό; Ολυμπιακός είμαι μου λέει. Καλά ρε φίλε και το φοράς εδώ μέσα; Δεν έχεις πάρει χαμπάρι που είσαι; Εγώ για διακοπές είμαι εδώ ρε φίλε. Τον γλίτωσα από κλωτσιές παίρνοντας του το κασκόλ. ΠΑΛΙ ΚΑΛΟ ΕΚΑΝΑ! Τελικά είμαι καλός άνθρωπος! ΜΑ ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ;;; ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΜΕΝΩ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΧΣ ΦΑΕΙ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ ΟΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΙΖΕΙ Ο Π.Α.Ο.Κ. ;;;;;;;;;;;;;;; ΑΙΝΤΕ ΛΕΜΕ!!!!


Το άρθρο είχε γραφτεί σε άλλη ιστοσελίδα μου (του ΠΑΟΚ στο pathfinder http://clubs.pathfinder.gr/sakis4paok/ ) προηγουμένως αφού το paok-athens.gr δημιουργήθηκε λίγο μετά την εκδρομή

 Υ.Γ.  ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ :  Έχω κάνει εκδρομές σε μεγάλο  τριψήφιο  νούμερο (και άνω) , αλλά τόσο αυτή η εκδρομή, όσο και τα άτομα που ήταν μέσα, ,,,,    με λίγα λόγια: Αυτή η εκδρομή θα πρέπει να μείνει στην ιστορία. Στις αποσκευές είχε προβλέψει ο Λάζαρος να υπάρχουν ΠΑΝΤΑ βαρελάκια με κρασιά διάφορα, κλπ κλπ. ,  και ενώ το λεωφορείο ήταν του Lemmy, τα άτομα ήταν όπως θα το χαρακτήριζα εγώ, Εθνική Ελλάδος ΠΑΟΚ, αφού ήμασταν 3-4-5 από Αττική (οι άλλοι απο Αθήνα εγώ Πειραιά), ο Θανάσης από την Αυλώνα, ένας που είχε έρθει από Κρήτη μέσω Αθήνας (ο Νίκος), αλλά και άλλα άτομα που ήταν από Θεσσαλονίκη, αλλά από άλλες δυτικές συνοικίες, (και τώρα που πέρασαν τα χρόνια και έχει παραγραφεί το αδίκημα και μπορούμε να τα πούμε), όπως το "μπέμπη" (όνομα και πράμα) που ο μπέμπης ήταν 2 μέτρα ψηλός, με διαβατήριο κοντού καράφλα ενώ αυτός είχε μαλλιά, και ψηλότερος κατά τριάντα πόντους από το διαβατήριο, και μάλιστα όταν σε κάποια σύνορα τον κοιτούσε καλά καλά , αυτός είχε μαζευτεί για να μοιάζει κοντύτερος !!! Και όταν άρχισε και τον ρωτούσε ο συνοριόμπατσος στην Ουγγαρία στο πήγαινε (γιατί έγινε και στο γύρνα αλλά σε άλλη χώρα) αυτός του απάντησε "ουγκ ! Εγώ εγώ,, ουγκ " . Τώρα τι κατάλαβε ο μπάτσος,,, ο Θεός και η ψυχή του. Το θέμα είναι ότι πέρασε. Και δεν ήταν ο μόνος που πέρασε σύνορα έτσι. Ξεχνιέται ότι φώναξαν την αστυνομία απο μαγαζί της "εθνικής οδού" τους επειδή κάποιος δικός μας έκλεψε ΜΙΑ ΤΣΙΧΛΑ! Α ρε Γιαντσεκ . 
Όταν στο ξενοδοχείο μας χρέωναν τα ποτά που παίρναμε από το ψυγείο, καταλάβαιναν ότι τα είχαμε πιει, πολύ απλά επειδή το μπουκάλι ήταν άδειο. Ξεχνιέται που ο "ΑΘΑΝΑΤΟΣ Όμηρος" πήρε τα μπουκάλια, τα ήπιε, και μετά για να φαίνεται ότι δεν είχαν πειραχτεί, πολύ πολύ απλά κατούρησε μέσα στα μπουκάλια για,,, να έχει και του ποτού το χρώμα και τα ξανάβαλε τα μπουκάλια στο ψυγείο ! Αλλά εγώ σκέφτομαι τους πιθανούς επόμενους πότες αυτού του ποτού. Θα τους άρεσε πολύ το "σπάνιο αυτό ποτό".
Τι να πρωτογράψεις για αυτή την εκδρομή ...  ήταν όλα τι να λέμε. Για κάποια πράγματα δεν υπάρχουν λόγια.

Στο Βελιγράδι, ενώ περιμένουμε μέσα στο κρύο να αφήσουν από την αστυνομία τον οδηγό μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το ταξίδι του γυρισμού.

Το μόνο που έλειπε από αυτή την εκδρομή, ήταν η νίκη και πρόκριση τελικά.

Σάκης

Πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων

Επικοινωνία

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας

κάνοντας κλικ εδώ